Ғалымдар сақталу заңдарымен шектелген физикалық жүйелерде ақпараттың қайтымсыз өңделуіне негізделген интеллектінің физикалық теориясын ұсынды, – деп хабарлайды Aikyn.kz сайты.
Зерттеуде авторлар интеллектті қайтымсыз өңделген ақпараттың әрбір бірлігіне шаққандағы мақсатты жұмыс көлемі ретінде анықтайтын математикалық және физикалық негіз құрастырады.
Ұсынылған тәсіл аясында интеллектуалдық жүйе агент пен ортадан тұратын байланысқан динамикалық жұп ретінде үлгіленеді, оның эволюциясы физикалық заңдарды ескере отырып, ақпаратты жұмысқа айналдырады. Абстрактілі ақпаратты физикалық күймен байланыстыру үшін Conservation–Congruent Encoding (CCE) ұғымы енгізілген. Бұл тұжырымдамада ақпарат метастабильді тартылыс базистерінде кодталады, олардың ажыратылуы энергия, импульс және басқа физикалық шамалардың сақталу заңдарымен қамтамасыз етіледі.
Авторлар интеллектті қайтымсыз өңделген ақпараттың бір бірлігіне шаққандағы мақсатты жұмыс көлемі ретінде анықтайды. Бұл анықтама «ақпаратты қабылдау», «қайтымсыз есептеу» және «ашық жүйелерде пайдалы жұмыс шығару» секілді үдерістерді реттейтін физикалық шектеулер иерархиясын шығаруға мүмкіндік береді.
Теорияға сәйкес, ұзақмерзімді тиімділікке жету үшін жүйенің ішкі ақпараттық құрылымын сақтау қажет. Бұл талап есте сақтау мен өзіндік үлгілеу әсерлеріне әкеледі, мұнда жүйе өз ақпараттық ұйымдасуын үнемі бақылап, түзетіп отырады.
Авторлар сондай-ақ физикалық тұрғыда іске асырылған интеллектуалдық жүйелердің ішкі эпистемологиялық шектеулері бар екенін көрсетті, олар математикалық толық еместік құбылыстарына ұқсас, яғни жүйенің өзін үлгілеу қабілетіне физиканың өз заңдары шектеу қояды.
Жұмыста теорияның биологиялық жүйелерге қолданылуы қарастырылады, атап айтқанда, тербелмелі және критикалыққа жақын динамика ақпаратты сақтау, оның ысырап болмауы және пайдалы жұмыс арасында компромисті қалай оңтайландыратыны зерттеледі. Авторлардың пікірінше, бұл оңтайландыру адам миын интеллектінің жалпы физикалық теориясы болжаған тиімді жұмыс режиміне орналастырады.
Архитектуралық деңгейде зерттеу үздіксіз динамикалық тізбектер теориясын дамытады, мұнда классикалық булевтік логика динамикалық жүйе тартқышын таңдаудың жекелеген жағдайы ретінде көрінеді, ал одан да жалпы инварианттық геометриялар логиканың тұрақты нүктелерінен тыс есептеу режимдерін қолдайды.
Сондай-ақ авторлар ақпараттың қайтымсыз ағыны мен құрылымдық гомеостаз – ішкі ақпараттық құрылымды тұрақты сақтау негізінде жасанды интеллект қауіпсіздігіне физикалық негізделген көзқарас ұсынады. Бұл интеллектті физикалық құбылыс ретінде сипаттайтын, субстратқа бейтарап тәсіл, ол биологиялық та, жасанды жүйелерге де қолданылады.