Біріншіден, бұл жай ғана техникалық өзгеріс емес. Бұл – жүйенің бүгінгі ахуалын бағалай отырып, артықшылығын ескеріп, қайта реттеуге бағытталған қадам. Мемлекет өзінің конституциялық негіздерін қайта жазғанда, ол заң мәтінін ғана өзгертпейді, билік құрылымын қайта айқындайды. Бір палаталы Құрылтай құру, Вице-президент қызметін енгізу, цифрлық құқықтарды бекіту, егемендік пен адами капиталға басымдық беру – мұның бәрі терең құрылымдық өзгерістерді білдіреді.
Бұл өзгерісті дәл қазіргі уақытта өткізудің өзіндік мән-мағынасы бар. Қазақстан – Ресей, Қытай және Батыс елдері арасындағы күрделі геосаяси кеңістікте орналасқан. Сонымен қатар Орта дәліз арқылы да өз рөлін күшейтіп келеді. Осындай жағдайда Конституцияға өзгеріс енгізу – тек ішкі саясат емес, сыртқы әлемге де белгі беру. Бұл мемлекеттің өз жолын айқындауға дайын екенін көрсетеді.
Сонымен қатар жаңа Конституция жобасында цифрлық құқық пен жасанды интеллектіге баса назар аударылған. Ал біле берсек, цифрлық құқығын заңнамалық деңгейде қорғайтын мемлекет көп емес. Бұл мемлекеттің келешектегі әлеуеті шекаралық қана емес, негізінен технологияға байланысты екенін стратегиялық тұрғыда көрсетіп отыр.
Сонымен қатар кез келген ауқымды өзгеріс жауапкершілікпен қатар жүруі керек.
Кез келген Конституциялық реформаның шынайы нәтижесі қағаздағы мәтінмен емес, оның іс жүзінде қалай орындалатынымен өлшенеді. Бір палаталы Парламент тиімді болуы мүмкін, бірақ сайлау әділ әрі бәсекеге қабілетті болған жағдайда ғана. Вице-президент институты тұрақтылық әкелуі мүмкін, бірақ билік тармақтары бір-бірін шынайы тежеп, теңгеріп отырса ғана. Ал адам құқықтары тек заңда жазылып қоймай, нақты қорғалуы тиіс.
Референдумның өзі атқару тәртібі бар шара. Ал нақты шешім үкім күшіне енгеннен кейін басталады. Егер дауыс беру әділ әрі шынайы жүзеге асырылса, бұл институционалдық эволюцияның барын көрсетеді. Ал егер олай өтпесе, ол ел есінде құрылымы ғана өзгерген болып есте қалады.
Тарих Конституцияны оның әдемі жазылғанымен емес, билікті шектегенде өзін қалай көрсетуімен өлшейді.