– Тыңдамаймын ағай, неге тыңдаймын? Менен құтылмақшысыз ба, сонда? Кетпеймін ешқайда.
– Айналайын-ау, мен сені жұмыстан шығарып жатқаным жоқ, басқалар сияқты сокращениеге жіберіп жатқаным жоқ, өзіңнің жағдайыңа байланысты декретный демалысың ғой айналайын-ау...
– Ой ағай, мен декретке кетсем, аман-есен қайтіп келетініме гарантия бересіз бе?
– Айналайын-ау, мен сені соғысқа жіберіп жатырмын ба? Келесің ғой, неғып келмейсің?
– Неғып келмейсің деп қояды ғой. Декреттен декретке ұласып кетіп, 15 жылдан соң бір-ақ кеп тұрайын сол.
– Келе бер, орның сақталады ғой бәрібір.
– Ия сақталады. Атасының басы сақталады.
– Әй, әй...
– Осы мекемеде декретке кеткен қай қатынның орны сақталыпты? Менің орныма да өзіңіздің әйеліңізді алайын деп жүрсіз.
– Әрине алам. Әй тоқта кім айтты оны саған?
– Ой, ағай, білемін бәрін. Екіншіден, айлық алып отырған жерімнен айырылғым келмейді, ағай.
– Қой, болды, жылама. Ойбай-ау енді жұмыс, жұмыс деп өлемісің? Ал сол жұмыста жүріп бір күні босанып қалсаң қайтеміз?
– Ой, қорықпаңыз, ағай, мына белден төмен қарай мықтап шпагат жіппен байлап тастағам. Так что, саспаңыз.
– Не? Ой масқара.
– Бұл ештеңе емес ағай, кеше үйге көмір түсіргенбіз. 8 тонна көмірді етегіме салып, 1 сағатта қораға тасып тастадым.
– Не дейді ойбай? Сен мына түріңмен көмір тасып жүрсің бе?
– Онда тұрған не бар?
– Қалай онда тұрған не бар, сен көмір тасып жатқанда күйеубала не істеп тұрды?
– Ол да қарап тұрған жоқ, ағай, сағатына қарап уақыт засекать етіп тұрды.
– Неге?
– Спорласқанбыз, 1 сағатта тасып бола аламын ба, алмаймын ба? – деп.
– Уақыт санағанша тасымай ма өзі?
– Ағай, ол шаршайды күн ұзағына.
– Көп жұмыс жасай ма не?
– Жоқ ол жұмыс істемейді, күн ұзағына ютуб қарап шаршайды.
– Қатырған екенсіңдер. Ойлағаным айы күні жетті, уақыты келді деп.
– Ағай, қайдағы 7 ай? 18 ай болды.
– Не дейді ойбай 18 айы несі? Нормальный адам деген 9 айда босану керек қой.
– Ой ағай менікі хронический беременность қой. Басында жұмыс, жұмыс деп қол тимеді, кейіннен етім үйреніп кетті. Жүкті болып жүргенге бір үйреніп алсаң, жүре береді екенсің. Енді міне, декретке де шыққым келмей тұран жоқ па?
– Не дейді ойбай. Сонда қалай күйеуің сұрамай ма?
– Нені ағай? Не айтып тұрсыз? Ұят емес пе?
– Өй, нені болғанда, «Сен осы че то көөөп екіқабат болып кеткен жоқсың ба?» – деп.
– Ааа. Ой, ағай, ол білмейді.
– Білмегені несі, күйеуің сенің аяғың ауыр екенін білмей ме? Ақыл-есі дұрыс па өзі, күйеуіңнің? Жұмыс істемейді дедің бе?
– Айтып тұрмын ғой, үйде ақша табатын тек мен ғана. И вообще, ойлап жүрмін ағай, үй алғасын бір-ақ босансам ба деп.
– Не?
– Қазіргі келіншектердің көбі үйлі болмайынша тумаймын дейтін болыпты. Мен де сөйтемін. Үй алуға кезекке тұрдық, бұйырса, 5, 6-ақ жыл қалды.
– Сен әлі 5, 6 жыл жүретін ойың бар ма? Әй, айналайын, үй алмайынша тумаймын деп жүргендер, олар әлгі үйлі болып, жағдайын жасап алғасын барып, балалы болам деп жоспарлап жүргендер ғой. Ал сен уже нетіп қойғансың ғой.
– Ештеңе етпейді, ағай. Бірден қолына портфелін ұстатып, сразу мектепке баратын қылып бір-ақ туамын.
– Ойбай, «жүре берсең көре бересің» деген осы болды-ау. Масқара, масқара!
– Ағай негізі бар ғой екіқабат боп жүрген күшті ғой.
– Неге?
– Автобусқа кіріп келсем, бәрі орын береді ғой. Менде күш те бар ғой ағай, егер біреу-міреу орын бермесе, любойын желкеден алып лақтырам. Ана жолы бір еркекті желкеден алып лақтырып жіберіп, орнына отырып алсам, сөйтсем ол сол автобустың шопыры екен ғой.
– Сенің өзі күлкің де біртүрлі екен қарағым, былай аузыңды жауып, айғайламай күлуге болмай ма?
– Ағай, аузымды жауып, айғайламай күлсем білесіз ғой не болатынын.
– Не болады?
– Босанып қалуым мүмкін.
– Не дейді ойбай, айғайлап күле берші онда.
– Сонымен не істейміз қалқам-ау сені? Қалай қылсақ болады енді?
– Жүре берейін, ағай. Қай күні босанам сол күні кетермін декретке. Кезінде апаларымыз тезек теріп жүріп босанып қалып, баланы етегіне салып үйге келе берген ғой, ештеңе етпес. Ойбай ішім.
– Ай, сен қой давай. Прекращай давай. Ай, қайсысың барсың, көмектесіңдер.
– Енді не істеймін ойбай! Помогите! Рожаю! Ағай, пранк қой.
– Не пранк? Сен мені өлтіретін шығарсың бір күні.
– Мықтап қорқыттым ба, ағай?
– Сасқанымнан сен емес, мен босанып қала жаздадым ғой, айналайын-ау.
– Менен құтылам дегенді қойыңыз. Маған орным керек. Сондықтан мені мазаласаңыз, осылай зәреңізді алам.
Бауыржан ОРДА