Көп адам ақша жинау үшін жоғары табыс керек деп ойлайды. Бірақ тәжірибе керісінше нәрсені көрсетеді: мәселе табыстың көлемінде емес, оны басқаруда. Тіпті аз жалақының өзінен белгілі бір бөлікті жинауға болады, егер жүйе дұрыс құрылса.
Бірінші қадам – нақты бақылау. Ақша қайда кетіп жатқанын білмей, ештеңе өзгермейді. Кемінде бір ай барлық шығынды жазу керек: тамақ, жол, ұсақ сатып алулар. Көбіне дәл осы «ұсақ» шығындар ең көп ақшаны жеп қояды. Бақылаудан кейін ғана қысқартуға болатын тұстар анық көрінеді.
Екінші қадам – автоматты жинақ. Жалақы түскен күні бір бөлігін бірден бөлек шотқа немесе депозитке аудару керек. Қалған ақшаға өмір сүру принципі жұмыс істейді. Бұл әдіс психологиялық тұрғыдан тиімді: адам қолында жоқ ақшаны жұмсамайды.
Үшінші – тұрақты пайыз. Көп жағдайда 10% деп айтылады, бірақ жалақы аз болса, 5% да жеткілікті. Маңыздысы – тұрақтылық. Аз болса да, ай сайын жинақталған қаражат уақыт өте өседі. Мұнда тәртіп көлемнен маңызды.
Төртінші – шығынды қысқарту емес, қайта қарау. Барлық нәрседен бас тарту ұзаққа бармайды. Оның орнына нақты қажет және қажет емес шығындарды ажырату керек. Мысалы, күнделікті кофе, жеткізу қызметтері немесе жоспарсыз сатып алулар.
Бесінші – қосымша табыс. Жалақы аз жағдайда тек үнемдеу жеткіліксіз болуы мүмкін. Сондықтан шағын қосымша кіріс көздерін қарастыру маңызды: онлайн жұмыс, қызмет көрсету, жеке дағдыны пайдалану. Бұл жинақ процесін айтарлықтай жылдамдатады.
Ақша жинау – бір реттік әрекет емес, жүйе. Табыс аз болса да, тәртіп, бақылау және тұрақтылық арқылы қаржылық қор жинауға болады.